کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۸۲۴

تنهاام و کاشکی تنی داشتمی یا زور بدی که بال بفراشتمی ای دوست بجای تو اگر من بدهی تنهات چنین روز بنگذاشتمی