کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۸۲۵

خود را سگ کویت ار نپنداشتمی جز خاک درت خوابگهی داشتمی آلوده شود ز ننگم ار نی نامت بر چهره بخون دیده بنگاشتمی