کمال‌الدین اسماعیل | قصاید | شماره ۱۸۳ - وله ایضا

ما ترا حرمتی اگر داریم نه ز اندیشه ییست یا بیمی یا اگر خود تو گنج قارونی از تو داریم چشم بر سیمی ما خود از روی مردمی خواهیم که ترا می‌کنیم تعظیمی همه ریشت بکون سگ گفتیم چون تو درخشم می‌شوی نیمی