کنارنگیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کنارنگیان . [ ک ُ رَ ] (اِخ ) خاندانی در خراسان در دوران سامانیان که بزرگ آنان ابومنصور محمدبن عبدالرزاق طوسی بود. و رجوع به سبک شناسی بهار ج ١، ص ١٦٥ و ٢٣٤ شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کنارنگیان . [ ک ُ رَ ] (اِخ ) خاندانی در خراسان در دوران سامانیان که بزرگ آنان ابومنصور محمدبن عبدالرزاق طوسی بود. و رجوع به سبک شناسی بهار ج ١، ص ١٦٥ و ٢٣٤ شود.