کنگ

(کَ) (اِ.) ۱- سرانگشت تا دوش. ۲- بال پرنده، جناح. ۳- شاخه درخت.

(کُ یا کِ) (ص.) ۱- ستبر و قوی هیکل. ۲- پسر امرد درشت و قوی جثه.