کها

(کَ) (ص.) خجل، شرمنده.<br>

(کَ) (ص.) خجل، شرمنده.

کها. [ ک َ ] (ص ) خجل و شرمنده و منفعل . (فرهنگ جهانگیری ) (فرهنگ رشیدی ) (از برهان ). خجل و شرمنده . (آنندراج ) : به دست خود که کند با خود این که من کردم کهای توبه ام آخر ز احمقی تا کی ؟ نزاری (از فرهنگ رشیدی ). چه نسبت است که من می کنم به روی و لبت انار دانه گل سرخ و ارغوان یاقوت کهای لعل تو باشد اگر زبهر ردیف زمان زمان بنشانم یگان یگان یاقوت . نزاری (از آنندراج ). ◄ (اِ) خجالت و شرمندگی . (ناظم الاطباء).