کوته آستین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کوته آستین . [ ت َه ْ ] (ص مرکب ) کوتاه آستین . کسی که آستینهای جامه اش کوتاه باشد. (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به کوتاه آستین شود. ◄ کنایه از صوفی . (از فرهنگ فارسی معین ). صوفی، گویا صوفیه آستین کوتاه داشته اند و یا نیم تنه ٔ پوستین کوتاه آستین می پوشیده اند. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : صوفی پیاله پیما حافظ قرابه پرهیز ای کوته آستینان تا کی درازدستی ؟ حافظ. به زیر دلق ملمع کمندها دارند درازدستی این کوته آستینان بین . حافظ. و رجوع به کوتاه آستین شود.