کودک مشربی

کودک مشربی . [ دَ م َ رَ ] (حامص مرکب ) کودک سرشتی . کودک مزاجی . (فرهنگ فارسی معین ) : بود جای گوهر غیرت، زمین پاک چشم تا ز کودک مشربی تخم تماشا کاشتیم . صائب (از بهار عجم ). و رجوع به کودک مشرب، کودک سرشتی و کودک مزاجی شود.