کودک مشرب

کودک مشرب . [ دَ م َ رَ ] (ص مرکب ) کودک سرشت . کودک مزاج . (فرهنگ فارسی معین ) : آن دنی طبعان که مغروران جاه و منصب اند از خرد بیگانگان چند کودک مشرب اند. محسن تأثیر (از آنندراج ). و رجوع به کودک سرشت و کودک مشربی شود.