کوشا

کوشا. (نف ) جد و جهد کننده و کوشش نماینده . (ناظم الاطباء). کوشنده . سعی کننده . مقابل تنبل و کاهل . (فرهنگ فارسی معین ). ساعی . جاهد. جادّ. مُجِدّ. جهدکننده در کار. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : به هر کار کوشا بباید بدن به دانش نیوشا بباید شدن . فردوسی . به هستی یزدان نیوشاترم همیشه سوی داد کوشاترم . فردوسی . چنین داد پاسخ که کوشا به دین ز گیتی نیابد مگر آفرین . فردوسی . بسی گنبد از سنگ بد ساخته به سنگین ستونها برافراخته که کوشا دوصد مرد زورآزمای نه برتافتی زآن ستونی به جای . اسدی . و حکما گفته اند کوشا باشید تا آبادان باشید... (قابوسنامه ). به الفنجگاه اندرونی بکوش که جز مرد کوشا نیابد منال . ناصرخسرو. این هست ولیک نیستت حاجت تا از پی رزقها شوی کوشا. مسعودسعد. - کوشاتر ؛ کوشنده تر. کوشش کننده تر. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : بدو گفت آن کس که کوشاتر است دو گوشش به دانش نیوشاتر است . فردوسی . ◄ به معنی کوشنده و سعی کننده در جنگ و جدال باشد. (برهان ). جهدکننده در جنگ . (ناظم الاطباء).