کوک
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) ۱- آواز بلند. ۲- میزان کردن یک آلت موسیقی مطابق دستگاهی خاص. ۳- ابزاری در ساعت یا بعضی از اسباب بازیها که با پیچاندن فنر مخصوص ساعت را تنظیم یا اسباب بازی را به کار میاندازد. ؛توی ~کسی یا چیزی رفتن کنایه از: درباره آن مطالعه و بررسی کردن.
(اِ.) گنبد.
(اِ.) کمان.