کِم، کُم، کُمَّه

ذاتُ الأَکْمَامِ «کِم» (بر وزن جن) به غلافى مى گویند که میوه را مى پوشاند و «کُم» (بر وزن قم) جمع آن «اکمام» به معناى آستین است که دست را مى پوشاند و «کُمَّه» از مادّه «کم» (بر وزن قبّه) به معناى شب کلاهى است که سر را مى پوشاند.(31)