کین کش

کین کش . [ ک َ / ک ِ ] (نف مرکب ) کین کشنده . انتقامجو. منتقم . (فرهنگ فارسی معین ) : فروماند کابلشه از غم به درد زشیدسب کین کش بترسید مرد. اسدی . یاد آمد ایچ آنچه منت گفتم کاین دهر کین کش است ز نادان کین . ناصرخسرو. همه پولادپوش و آهن خای کین کش و دیوبند و قلعه گشای . نظامی . رجوع به کین کشیدن شود.