گاز کربنیک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گاز کربنیک . [ ک َ ب ُ ] (فرانسوی، اِ مرکب ) به انیدرید کربنیک (Co٢) اطلاق میشود که از ترکیب کربُن با اکسیژن بدست می آید گاز کربنیک بر اثر احتراق زغال، تخمیر مایعات، تنفس حیوانات و نباتات و غیره بدست می آید. گاز مزبور گازی است بی رنگ، بی بو، دارای طعمی مایل به حموضت . وزن مخصوص آن ١/٥٢ است . چون این گاز سنگین تر از هواست، همیشه در طبقه ٔ سفلای محیطی که حاصل میشود، پخش میگردد.