گاز
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
[ فر. ] (اِ.) ۱- تور نازک و لطیف که برای بستن زخم به کار میرود. ۲- پدالی که در جلوی اتومبیل و در پیش پای راننده قرار دارد و با فشار دادن بر آن بنزین بیشتری به کاربراتور میرسد و اتومبیل سرعت بیشتری میگیرد.
(اِ.) ۱- قیچی، قیچی آهن بری. ۲- ابزاری آهنی مانند انبر که با آن میخ را از جایی که در آن فرو رفتهاست بیرون میکشند. ۳- دندان.
(اِ.) علف، علف چاروا.