گاو زور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گاو زور. (اِ مرکب ) زور گاو. قوت گاو : دشمن به گاو زور نخیزاندم ولی چون باد دوست خیزد، برگ خزان منم . مسیح کاشی (از آنندراج ). دلاور بسرپنجه ٔ گاو زور ز هولش به شیران درافتاد شور. سعدی (بوستان ). ◄ (ص مرکب ) پهلوانی که قوت او چون زور گاو باشد. (آنندراج ) (انجمن آرا). ◄ کسی را گویند که بی ورزش کشتی گیری و ریاضت آموختن فنون آن در نهایت زور و قوت باشد. (برهان ) (آنندراج )(رشیدی ) (غیاث ).