گران پایه

(~. یِ) (ص مر.) گران قدر، بلند - مرتبه.<br>

(~. یِ) (ص مر.) گران قدر، بلند - مرتبه.

گران پایه . [ گ ِ ی َ / ی ِ ] (ص مرکب ) گران قدر. بلندمرتبه . عالی مقام : نشسته به در بر گران پایگان به پرده درون جای پرمایگان . فردوسی . از ایشان هر آن کس که پرمایه بود به گنج و به مردی گران پایه بود. فردوسی .