گرانمایگی

گرانمایگی . [ گ ِ ی َ / ی ِ ] (حامص مرکب ) بزرگی . ارجمندی . عزت و جلال : سرنامه کردآفرین از نخست گرانمایگی جز به یزدان نجست . فردوسی . سپهدار پس گیو را پیش خواند به تخت گرانمایگی برنشاند. فردوسی . وز آن پس سه فرزند خود را بخواند به تخت گرانمایگی برنشاند. فردوسی . رجوع به گرانمایه شود.

ارجمندی مرغوبیت، نفاست اعتبار، اهمیت

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی