گرایه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گرایه . [ گ َ ی َ / ی ِ ] (اِ) نای . گلو : فراخ بوده گرایه چو نای نی زآنکه صدا بلند درآید ز کرنای و نفیر. ابوالمعالی (از شعوری ص ٣٠٥).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گرایه . [ گ َ ی َ / ی ِ ] (اِ) نای . گلو : فراخ بوده گرایه چو نای نی زآنکه صدا بلند درآید ز کرنای و نفیر. ابوالمعالی (از شعوری ص ٣٠٥).