گردش آسمان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گردش آسمان . [ گ َ دِ ش ِ س ْ / س ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) تقدیر. پیش آمد. قضا و قدر : بدو گفت کز گردش آسمان بگوآنچه دانی به پرسش ممان . فردوسی . چنین گفت کز گردش آسمان نیابد گذر مرد نیکی گمان . فردوسی .