گردن افراشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. اَ تَ) (مص ل.) طغیان کردن، سرکشی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. اَ تَ) (مص ل.) طغیان کردن، سرکشی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گردن افراشتن . [ گ َ دَ اَ ت َ ] (مص مرکب ) گردن بلند کردن . ◄ گردن کشیدن . طغیان . سرکشی : هرکه گردن به دعوی افرازد دشمن از هر طرف بدو تازد. سعدی . ◄ امتداد و برابری و مقابله در بلندی : قزل ارسلان قلعه ای سخت داشت که گردن به الوند برمیفراشت . سعدی (بوستان ).