گردن افراز
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(گَ دَ. اَ) (ص فا.)<BR>۱- متکبر، خودپسند.<BR>۲- گردنکش، عاصی.<BR>۳- نیرومند، قوی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(گَ دَ. اَ) (ص فا.) ۱- متکبر، خودپسند. ۲- گردنکش، عاصی. ۳- نیرومند، قوی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گردن افراز. [ گ َ دَ اَ ] (نف مرکب ) متکبر. خودپسند : بازی کن و چابک و طرب ساز مالیده سرین و گردن افراز. نظامی . ◄ گردنکش : در این سودا که با شمشیر تیز است صلاح گردن افرازان گریز است . نظامی . ◄ سربلند. نیرومند. قوی : شبان آنچنان گردن افراز گشت که آن پادشاهی بدو بازگشت . نظامی .