گردن زن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گردن زن . [ گ َ دَ زَ ] (نف مرکب ) سیاف که در عرف حال جلاد گویند. (آنندراج ) : خاک همان خصم قوی گردن است چرخ همان ظالم گردن زن است . نظامی . چنان زد که از تیغ گردن زنش سر دشمن افتاددر دامنش . نظامی . تو نیز ار نهی بار گردن ز دوش ز گردن زنان برنیاری خروش . نظامی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی