گردن شتر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گردن شتر. [ گ َ دَ ن ِ ش ُ ت ُ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) عنق جمل . (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). ◄ کنایه از همیان پرزر باشد. (برهان ) : به گردن شتر اندر شراب زر بخشی به پای پیل گه خشم خصم فرسایی . مجیر بیلقانی . و رجوع به گردن اشتر شود.