گردن شخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گردن شخ . [ گ َ دَ ش َ ] (ص مرکب ) کنایه از متکبر و سرکش . (آنندراج ) : ز گردن شخیهای مینا چه غم که خواهد ملایم شد این زیر و بم . ملاطغرا (از آنندراج ). و رجوع به گردن شق شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گردن شخ . [ گ َ دَ ش َ ] (ص مرکب ) کنایه از متکبر و سرکش . (آنندراج ) : ز گردن شخیهای مینا چه غم که خواهد ملایم شد این زیر و بم . ملاطغرا (از آنندراج ). و رجوع به گردن شق شود.