گرسنه بودن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گرسنه بودن . [ گ ُ رِ / رُ ن َ / ن ِ / گ ُ س َ / س ِ ن َ / ن ِ دَ ] (مص مرکب ) احتیاج به طعام داشتن . میل شدید به طعام داشتن : وزان پس بیامد سوی میمنه چو شیر ژیان کو بود گرسنه . فردوسی . خشم تو چون ماهی فرزند داود نبی کو بیوبارد جهان گوید که هستم گرسنه . منوچهری .