گره طاعون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گره طاعون . [ گ ِ رِ هَِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) غلوله که نزدیک زهار و بغل از مواد موی متولد شود و آن بالخاصیت مهلک باشد. (آنندراج ) : کام عاشق چو درآید به بغل می میرد غنچه بر شاخ گل ما گره طاعون است . سلیم (از آنندراج ).