گره گشادن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گره گشادن . [ گ ِ رِه ْ گ ُ دَ ] (مص مرکب ) باز کردن گره . گره بسته را گشودن . و با ترکیبات ذیل آید و معانی مختلف دهد: - گره گشادن از ابرو ؛ چهره را بازنمودن . گشاده رو گشتن : گره بگشای ز ابروی هلالی خزینه پر گره کن خانه خالی . نظامی . - گره گشادن از خنده ؛ آشکار شدن . پدید شدن : خنده چو بیوقت گشاید گره گریه از آن خنده ٔ بیوقت به . نظامی . - گره گشادن دل ؛ غم دل را بردن . شاد کردن دل : که همی شد دلی گشاد گره بهر بی بی بسوی زاهد ده . سنایی . کس برای گره گشادن دل غمگساری نشان دهد، ندهد. خاقانی .