گره گشا

گره گشا. [ گ ِ رِه ْ گ ُ ] (نف مرکب ) گره گشاینده . مجازاًبمعنی گشاینده ٔ مشکل و آسان کننده ٔ کار : عشق است گره گشای هستی گردابه زهاب خودپرستی . نظامی . آن می که گره گشای کار است با نفس، چو روح سازگار است . نظامی . گفت ای نفس تو جان فزایم اندیشه ٔ تو گره گشایم . نظامی . چو غنچه جمله فروبستگی است کار جهان تو همچو باد بهاری گره گشا میباش . حافظ.