گره گشایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گره گشایی . [ گ ِ رِه ْ گ ُ ] (حامص مرکب ) گشوده شدن گره . بازشدن گره . مجازاً برطرف شدن مانع. آسان شدن کار : دولت سبب گره گشایی است فیروزه ٔ خاتم خدایی است . نظامی . گر عودکند گره نمایی تو نافه شو از گره گشایی . نظامی . ◄ کمک . مساعدت : شود جهان لب پرخنده ای اگر مردم کنند دست یکی در گره گشایی هم . صائب .