گز
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(~.) (اِ.) نوعی پارچه.
(~.) (اِ.) ۱- درختچهای زینتی از تیره گزها با برگهای ریز و به هم فشرده که دارای گلهای منظم و صورتی یا سفید رنگ است. از ساقه آن مادهای شیرین و مطبوع به نام گزانگبین خارج میشود. ۲- نوعی شیرینی که آن را با شیرابه گیاه گز درست میکنند.
(~.) (اِ.) نوعی تیر بی پر.