گستن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

گستن . [ گ ُ ت َ ] (مص ) کوفتن چنانکه بکوس، یعنی بکوب . (آنندراج ) (انجمن آرا). اصح «کستن » با کاف تازی است .