گستی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(گَ) (حامص.) زشتی، نازیبایی، پلیدی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(گَ) (حامص.) زشتی، نازیبایی، پلیدی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گستی . [ گ َ ] (حامص ) درشتی و زبونی . (برهان ) (ناظم الاطباء). ◄ بدی و نازیبایی . (برهان ) . و یا مرخم گستاخی . (آنندراج ) . زشتی : ترا جائی است بس عالی و نورانی چو بیرون رفتی از جایی بدین گستی . ناصرخسرو (دیوان چ تهران ص ٤٧٣).