گسگره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گسگره . [ گ َ گ َ رَ ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان مرکزی شهرستان فومن واقع در ٥هزارگزی باختری شهر فومن و هزارگزی جنوب راه فرعی فومن به ماسوله . هوای آن معتدل و دارای ١٠٩ تن سکنه است . آب آنجا از رود و استخر تأمین میشود. محصول آن برنج، ابریشم، چای، لبنیات و عسل و شغل اهالی زراعت و گله داری است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).
گسگره . [ گ َ گ َ رَ ] (اِخ ) رجوع به گسگر شود.