گل آخور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گل آخور. [ گ ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان آتش بیک بخش سراسکند شهرستان تبریز واقع در ٤٠هزارگزی باختر مرکز بخش و ٢٠هزارگزی راه شوسه ٔ تبریز و میانه . هوای آن معتدل و ٩٤٠ تن سکنه دارد. آب آن از چشمه و محصول آن غلات و حبوبات است . شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).
گل آخور. [ گ ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان دیزمار باختری بخش ورزقان شهرستان اهر واقع در ٣٦هزارگزی باختر ورزقان و ٣٠هزارگزی ارابه رو تبریز به اهر. هوای آن گرم و دارای ٦٠٧ تن سکنه است . آب آن از رودخانه و محصول آن غلات است . شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی آنان جاجیم بافی است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).