گل آلوده

گل آلوده . [ گ ِ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) آلوده به گل : به کفش گل آلوده بر تخت شاه نشاید شدن کفش بفکن به راه . نظامی . گل آلوده ای راه مسجد گرفت ز بخت نگون طالع اندرگرفت . سعدی (بوستان ). گل آلوده ٔ معصیت را چه کار. سعدی (بوستان ). و رجوع به گل آلود شود.