گل شوره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گل شوره . [ گ ِ ل ِ رَ / رِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) زمین شوره زار.زمینی که زراعت ندهد. نمکزار. شوره زار : در گل شوره دانه افشانی برنیارد مگر پشیمانی . نظامی (هفت پیکر ص ٣٢).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی