گل شکفتن
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گل شکفتن . [ گ ُ ش ِ ک ُ ت َ ] (مص مرکب ) بازشدن گل . شکفتن گل : اگر در خارستان روزگار گلی شکفد. (سندبادنامه ص ١٠٣). ◄ امر غریبی به ظهور آمدن . (غیاث ) (آنندراج ). ◄ امر غریب و ممتنعالوقوع به ظهور آوردن . (مجموعه ٔ مترادفات ص ٤٩). - گل از گل کسی شکفتن ؛ بسیار شاد شدن . بینهایت خوشحال گردیدن .