گنبد اخضر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گنبد اخضر. [ گُم ْ ب َ دِ اَ ض َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از آسمان است : فرو سو نخواهیم شد ما همی که ما بر سر گنبد اخضریم . ناصرخسرو. در جهان دین میان خلق تا محشر همی کار این اجرام و فعل گنبد اخضر کنی . ناصرخسرو. همیشه تا که بود دور گنبد اخضر به روز ابیض آبستن و شب اسود. سوزنی .