گنج عروس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گنج عروس . [ گ َ ج ِ ع َ ] (اِخ ) نام گنج اول است از جمله ٔ کنوز ثمانیه ٔ خسروی . گویند این گنج را خود جمع کرده گذاشته بود. (برهان ) (آنندراج ) : نخستین که بنهاد گنج عروس ز چین و ز برطاس و از هند و روس . فردوسی (شاهنامه ج ٩ ص ٢٨٩٢). دگر گنج خضرا و گنج عروس کجا داشتیم از پی روز بوس . فردوسی .
گنج عروس . [ گ َ ج ِ ع َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) نام یکی از تصنیفات باربد. (برهان ) (آنندراج ).