گنج فریدون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گنج فریدون . [ گ َ ج ِ ف ِ رِ ] (اِ مرکب ) نام نوائی است . (فرهنگ رشیدی ). نام نوایی است از موسیقی . (برهان ) (آنندراج ). نام نوایی که مطربان زنند. (فرهنگ اسدی ص ٤٠٤) (اوبهی ) (حاشیه ٔ فرهنگ اسدی نخجوانی ) : بر گل تر عندلیب گنج فریدون زه ست لشکر چین در بهار خیمه به هامون زه ست . منوچهری (دیوان چ ١ دبیرسیاقی ص ١٤٧).
گنج فریدون . [ گ َج ِ ف ِ رِ ] (اِخ ) گنج متعلق به فریدون : جام را گنج فریدون خون بهاست چون درفش کاویان برکرد صبح . خاقانی (دیوان چ سجادی ص ٤٩٠).