واژه جو

گنده پیل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

گنده پیل . [ گ ُ دَ / دِ ] (اِ مرکب ) فیل مغتلم . (صغانی ). پیل بزرگ . ◄ ناقه ٔ سربزرگ . مؤلف قاموس ذیل قندفیل گوید: معرب گنده پیل است، واینکه شتر را قندفیل گفته اند تشبیهاً به فیل است .

معنی گنده پیل | واژه جو