گوش بند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوش بند. [ ب َ ] (اِ مرکب ) آلت بستن گوش . رِفاده و عصابه ای که بر گوش بندند. (ناظم الاطباء). ◄ آنچه آویزه ٔ گوش کنند : به خواهش چنان خواست کآن هوشمند ز پندش دهد حلقه ٔ گوش بند. نظامی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی