گوش پیل

گوش پیل . [ ش ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گوش فیل . اذن فیل . ◄ نامی های دوچشمه را (درالفبا) : و ها از بسیار گونه کنند، های دوچشمه که دو صفر متصاعد بر سر هم باشند آن را گوش پیل خوانند... (راحةالصدور ص ٤٤٤ فی معرفة اصول الخط).