گوهر تر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوهر تر. [ گ َ / گُو هََ رِ ت َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از اشک باشد. (آنندراج ) (برهان قاطع) (بهار عجم ). سرشک دیده . ◄ کنایه از سخن با آب و تاب باشد. (آنندراج ). فصاحت و بلاغت . سخنوری . کلمات نغز و حکیمانه .