گوهر تف دار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوهر تف دار. [ گ َ / گُو هََ رِ ت َ ] (ترکیب وصفی ) گوهری که داغ سفید داشته باشد. (بهارعجم ) (آنندراج ) : تمام رس نبود باده ای که کف دارد که عیب دار بود گوهری که تف دارد. صائب (از بهار عجم ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوهر تف دار. [ گ َ / گُو هََ رِ ت َ ] (ترکیب وصفی ) گوهری که داغ سفید داشته باشد. (بهارعجم ) (آنندراج ) : تمام رس نبود باده ای که کف دارد که عیب دار بود گوهری که تف دارد. صائب (از بهار عجم ).