گوهراندازی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوهراندازی . [ گ َ / گُو هََ اَ ] (حامص مرکب ) عمل گوهرانداز. گوهرپاشی . گوهرپراکنی . ◄ در بیت زیر، گوهر به دور افکندن، مجازاً، اعراض از مال اندوزی : چه باید به خون گوهر اندوختن مرا گوهراندازی آموختن . نظامی . ◄ کنایه از سخنان نغز گفتن .