گوهران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوهران . [ گ َ / گُو هََ ] (اِخ ) دهی است از دهستان اواوغلی بخش حومه ٔ شهرستان خوی . واقع در ٥٥٠٠ گزی شمال خاوری خوی و یکهزارگزی شمال شوسه ٔ خوی به جلفا.محلی است جلگه و هوای آن معتدل و سکنه ٔ آن ٥٨٣ تن است . آب آن از رودخانه ٔ قودوخ بوغان و چشمه تأمین میشود. محصول عمده ٔ آن غلات، حبوبات و زردآلو است . شغل اهالی زراعت و صنایع دستی آنان جوراب بافی است . راه شوسه دارد. از راه شوسه ٔ خوی به جلفا میتوان اتومبیل برد. دبستان دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).
گوهران . [ گ َ / گُو هََ ] (اِ) عناصر اربعه . (مؤید الفضلاء). جمع گوهر است برخلاف قیاس .آخشیج . عناصر چهارگانه . رجوع به عناصر اربعه شود.