گوهردان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوهردان . [ گ َ / گُو هََ ] (اِ مرکب ) جای گوهر. جای نهادن گوهر. صندوقچه ٔ جواهرات .
گوهردان . [ گ َ / گُو هََ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ بخش آستانه شهرستان لاهیجان . واقع در ٣هزارگزی شمال آستانه . محلی جلگه و هوای آن معتدل و مرطوب و سکنه ٔ آن ١٠٦٠ تن است . آب آن از حشمت رود و سفیدرود تأمین میشود. محصول عمده ٔ آن ابریشم، صیفی و برنج و شغل اهالی زراعت است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).
گوهردان . [ گ َ / گُو هََ ] (اِخ ) (...کوه ) این کوه میان بلوک ارسنجان و بلوک کمین در فارس واقع است . (از فارسنامه ٔ ناصری ص ٣٣٨).