گوهرگرای

گوهرگرای . [ گ َ / گُو هََ گ َ / گ ِ ] (نف مرکب ) گراینده ٔگوهر. مایل به گوهر. مؤلف بهار عجم در معنی این کلمه نویسد: هرچند گرایش به معنی میل است لیکن چون میل بر چیز نامقدور نفع ندارد پس گرایش است که همان بسوی مقدور باشد و بنابراین گوهرگرای به معنی حاصل کننده ٔ گوهر باشد : از آن کان گوهرگرای آمدند چو کیخسروان بازجای آمدند. نظامی . چو ماند این یکی رشته گوهر بجای دگر ره شد آن رشته گوهرگرای . نظامی .